بایگانی دسته: روزانه‌ها

در ستایش تنبلی

گاهی اوقات انسان نیاز به تنبلی دارد. یعنی باید از این نظم کشیده شده در اطرافش بیرون بزند، ساعت‌ها و قرارها را به هم بزند و براساس آن‌چه که میلش می‌کشد، عمل کند.
این میل به تنبلی از هر جا که می‌آید، باید به موقع، جدی گرفته شود و‌گرنه یک زمانی تنبلی‌های انباشته روی هم، از لابلای زندگی منظم بیرون می‌زنند و آدم را بیچاره می‌کنند.
با این حال این تنبلی نباید شامل بعضی کارها بشود که یکی از آن‌ها، سرویس کردن ماشین است، و گرنه مجبور می‌شوید مثل من، نخستین پست سال ۹۴ را در تعمیرگاه ماشین بنویسید!
راستی سال نو مبارک :)

wpid-شیرینی-درمانی.jpg.jpeg

درمان آهسته و ‌پیوسته با شیرینی درمانی

دردی است غیر مردن، آن را دوا نباشد….. اما نه، یک لحظه اگر صبر کنیم، غیر از مردن، دواهای دیگری هم وجود دارد که یکی از آن‌ها شیرینی درمانی است.

شیرینی درمانی از قدیم مورد توجه بشر بوده است و حتی مراسم شیرینی خوران هم در تاریخ سابقه‌ای دراز دارد.

من هم هر هفته یا گاهی اوقات هفته‌ای دو
بار به شیرینی فروشی سر می‌زنم و گاهی از اوقات این سر زدن‌ها جنبه درمانی و حواس پرت کن دارد.

امروز می‌خواستم حواسم از بی‌ارزش بودن و ابزار بودن خبرنگاران منحرف شود. چون امروز ظهر متوجه شدم که هر کسی حق ضرب و شتم خبرنگاران را دارد و سر آخر از خبرنگار طلبکار هم می‌شوند.

شیرینی درمانی باید آهسته و‌ پیوسته باشد، مقدار کم اما مستمر شیرینی، مفید و پر فایده است و نقش درمانی دارد که شما را هم به استفاده از آن اول توصیه می‌کنم.